splitten

werkw.

Afbreekpatroon:	'split - ten
Herkomst:	«Engels
Vervoegingen:	splitte (verl.tijd )
Vervoegingen:	gesplit (volt.deelw.)

scheiden ^mens

Voorbeeld:	`niet splitten vanwege de kinderen`
Synoniem:	uit elkaar gaan

Zie ook:

split

• [slang] cutty ranks; gratie; splitten = wegwezen
• [Straattaal] opsplitsen, delen (Als je uit eten gaat met je vrienden kun je dit vragen: `Zullen we de rekening splitten?` . Dit betekent: `Zullen we de rekening gezamenlijk betalen?`) Categorieën: Vriendschap
• 1) Uit elkaar gaan 2) Een spleet maken 3) Splijten
• iets splijten iets splitsen splijten uit elkaar gaan
• Insnijdingen in een kostuum, die worden gebruikt als een vorm van decoratie om voering of lingerie van een contrasterende kleur te tonen. Ze werden vooral aangebracht in wambuizen, pofbroeken, mouwen en schoenen van de 15e tot en met de 17e eeuw. Categorie: Onderdelen > kledingonderdelen.

Toon uitgebreidere definities

splitten (verdelen)

Wat is de verleden tijd van splitten?

De verleden tijd van splitten is 'splitte'. Het voltooid deelwoord is 'gesplit'.

Wat betekent splitten?

'scheiden'

Hoe spel je splitten?

splitten spel je S P L I T T E N

Zoek splitten in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek splitten op Google
Zoek splitten op Woordenlijst.org
Zoek splitten in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek splitten op Wikipedia