perfectief

bijv.naamw.

Verbuigingen:	perfectiever
Verbuigingen:	perfectiefst

een voltooide handeling uitdrukkend

Bron: WikiWoordenboek.

• 1) Taalkundige term
• Een verbaal aspect waarbij men de grenzen van het verbale gebeuren (begin, einde) ziet; de voltooide handeling aanduidend. Bijvoorbeeld: `krijgen` of `sterven`. Antoniem: duratief
• een voltooiing uitdrukkend
• een voltooiing uitdrukkend Jaar van herkomst: 1928 (WNT aspect )

Toon uitgebreidere definities

perfectief (een voltooiing uitdrukkend)

Wat betekent perfectief?

'een voltooide handeling uitdrukkend'

Hoe spel je perfectief?

perfectief spel je P E R F E C T I E F

Zoek perfectief in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek perfectief op Google
Zoek perfectief op Woordenlijst.org
Zoek perfectief in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek perfectief op Wikipedia