oratorisch

bijv.naamw.
betrekking hebbend op het kunnen spreken in het openbaar

Bron: WikiWoordenboek.

• Etym: Lat. orator = spreker, redenaar. - Kwalificatie van die teksten die primair beheerst worden door dat element van de retorica dat de ars persuadendi betreft: overreden, overtuigen. Vandaar dat oratorische teksten of tekstgedeelten gericht zijn op het geven van argumenten, bewijzen en condities ter adstru...
• 1) Redekunstig
• Kwalificatie van die teksten die primair beheerst worden door dat element van de retorica dat de ars persuadendi betreft: overreden, overtuigen. Vandaar dat oratorische teksten of tekstgedeelten gericht zijn op het geven van argumenten, bewijzen en condities ter adstructie van de hoofdgedachte. Oratorische te...

Toon uitgebreidere definities

Wat betekent oratorisch?

'betrekking hebbend op het kunnen spreken in het openbaar'

Hoe spel je oratorisch?

oratorisch spel je O R A T O R I S C H

Zoek oratorisch in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek oratorisch op Google
Zoek oratorisch op Woordenlijst.org
Zoek oratorisch in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek oratorisch op Wikipedia