de oorgetuige

zelfst.naamw.
Verbuigingen:  oorgetuigen

iemand die een getuigenis aflegt van iets wat hij/zij gehoord heeft (bijv. een gesprek)


Bron: WikiWoordenboek.

1 definitie op Encyclo
  • iemand die bij een gesprek aanwezig is Jaar van herkomst: 1965 (Carmiggelt, Mooi weer vandaag 60 )
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
oorgetuige (iemand die bij een gesprek aanwezig is)

Vraag & Antwoord voor je slimme speaker
Wat betekent oorgetuige?
'iemand die een getuigenis aflegt van iets wat hij/zij gehoord heeft (bijv. een gesprek)'
Hoe spel je oorgetuige?
oorgetuige spel je O O R G E T U I G E

Op andere websites
Zoek oorgetuige in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek oorgetuige op Google
Zoek oorgetuige op Woordenlijst.org
Zoek oorgetuige in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek oorgetuige op Wikipedia