inductief

bijv.naamw.

Uitspraak:	[ɪndʏk'tif]
Afbreekpatroon:	in·duc·tief

wat te maken heeft met inductie (1 &
2)

Voorbeelden:

`inductief koken`, `inductieve redenering`

• 1) Epagogisch 2) A posteriori
• Methode van onderzoek, waarbij, uitgaande van de feiten en verschijnselen, een verklarende theorie wordt ontwikkeld. Deze theorie moet vervolgens nog wel worden getoetst in inferentieel onderzoek.

Toon uitgebreidere definities

Wat betekent inductief?

'wat te maken heeft met inductie (1 &
2)'

Hoe spel je inductief?

inductief spel je I N D U C T I E F

Zoek inductief in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek inductief op Google
Zoek inductief op Woordenlijst.org
Zoek inductief in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek inductief op Wikipedia