distinctief

bijv.naamw.

Uitspraak:	[dɪstɪŋk'tif]
Afbreekpatroon:	dis·tinc·tief

als iets een verschil maakt met iets anders

Voorbeelden:	`Dit parfum heeft een distinctieve geur.`, `distinctieve ontwerpen maken met oog voor kwaliteit`, `distinctieve eigenschappen`
Synoniem:	onderscheidend
distinctief kenmerk	(betekenisonderscheidend kenmerk) `Distinctieve kenmerken onderscheiden fonemen van elkaar, maar ze spelen ook een rol in andere specialismen binnen de linguïstiek.`

• 1) Kenbaar makend 2) Kenmerk 3) Kenteken 4) Onderscheidingsteken 5) Onderscheidend 6) Herkenningsteken 7) Rangteken 8) Insigne
• Een betekenisverschil aanduidend; ook relevant genoemd
• onderscheidend Jaar van herkomst: 1824 (WEI )

Toon uitgebreidere definities

distinctief (onderscheidend)

Wat betekent distinctief?

'als iets een verschil maakt met iets anders'

Hoe spel je distinctief?

distinctief spel je D I S T I N C T I E F

Zoek distinctief in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek distinctief op Google
Zoek distinctief op Woordenlijst.org
Zoek distinctief in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek distinctief op Wikipedia