de discontinuïteit

zelfst.naamw. (v.)

Uitspraak:	[dɪskɔntinywi'tɛit]
Verbuigingen:	discontinuïteiten (meerv.)

doorbreking van de continuïteit

Voorbeelden:	`dreigende discontinuïteit van de onderneming`, `discontinuïteit van de internetverbinding`
Synoniem:	onderbreking

• Syn.: discontinuiteit Def.: een onderbreking in de relatie tussen twee grootheden. Toelichting: Als voorbeeld de relatie tussen waterhoogte en debiet
• 1) Onderbrokenheid
• Een functie is 'discontinu' in een punt indien de functie daar niet continu is. Naargelang de aard van de discontinuïteit kan deze als volgt worden ingedeeld.
• een onsamenhangend of onderbroken iets
• Onderbreking van een verbinding of een trend.

Toon uitgebreidere definities

• Mohorovičić-discontinuïteit

Is het 'de discontinuïteit' of 'het discontinuïteit'?

Het is 'de discontinuïteit', want discontinuïteit is vrouwelijk. Als je het aanwijst is het 'die discontinuïteit'.

Wat is het meervoud van discontinuïteit?

Het meervoud van discontinuïteit is 'discontinuïteiten'. Eén discontinuïteit, twee discontinuïteiten.

Wat betekent discontinuïteit?

'doorbreking van de continuïteit'

Hoe spel je discontinuïteit?

discontinuïteit spel je D I S C O N T I N U I-umlaut T E I T

Zoek discontinuïteit in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek discontinuïteit op Google
Zoek discontinuïteit op Woordenlijst.org
Zoek discontinuïteit in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek discontinuïteit op Wikipedia