culbuteren

werkw.Toon alle vervoegingen

Over de kop slaan of tuimelen.
Voorbeeld:  `De auto culbuteerde meerdere keren na de botsing.`


2 definities op Encyclo
  • Let op: Spelling van 1858 Fr., buitelen, over-buitelen, eenen luchtsprong maken; den vleugel eener armee overhoop werpen. Culbute, het over-buitelen; overhoopwerping
  • 1) Buitelen
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
culbuteren (buitelen)

Vraag & Antwoord voor je slimme speaker
Wat betekent culbuteren?
'Over de kop slaan of tuimelen.'
Hoe spel je culbuteren?
culbuteren spel je C U L B U T E R E N

Op andere websites
Zoek culbuteren in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek culbuteren op Google
Zoek culbuteren op Woordenlijst.org
Zoek culbuteren in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek culbuteren op Wikipedia