I commanditair

bijv.naamw.
betrekking hebbend op een of meer commanditarissen

II de commanditair

zelfst.naamw. (m.)

Verbuigingen:

commanditairen

stille vennoot in een commanditaire vennootschap, commanditaris

Bron: WikiWoordenboek.

• 1) Stille vennoot 2) Commanditaire vennoot 3) Deelgenoot
• stil (van vennoot)
• stil (van vennoot) Jaar van herkomst: 1847 (KKU )
• zie de onderstaande verbindingen iemand die financieel participeert in een commanditaire vennootschap zonder verdere handelingsbevoegdheid of aansprakelijkheid; stille vennoot; commanditaire vennoot; commanditaris

Toon uitgebreidere definities

commanditair (stil van vennoot)

Wat betekent commanditair?

'betrekking hebbend op een of meer commanditarissen'

Hoe spel je commanditair?

commanditair spel je C O M M A N D I T A I R

Zoek commanditair in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek commanditair op Google
Zoek commanditair op Woordenlijst.org
Zoek commanditair in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek commanditair op Wikipedia