blond

bijv.naamw.

Uitspraak:

[blɔnt]

(van haar) met een gele kleur

Voorbeeld:	`Blond haar wordt donkerder als je ouder wordt.`
blond bier	(heldergeel bier)

Hoe kun je blond krachtiger uitdrukken?
hoogblond;

• • [kleur] een lichte haarkleurvariant.
• licht van kleur vb: hij heeft blond haar en blauwe ogen
• Let op: Spelling van 1858 ligtharig, ligtkleurig. Blonde, zijden kant. Blondin, ligtharige jongeling. Blondine, ligtharig meisje
• 1) Bier 2) Licht van kleur 3) Lichtgekleurd 4) Goudgelokt 5) Licht van haar 6) Licht goudkleurig 7) Zacht geel 8) Kleur 9) Haarkleur 10) Lichtgeel
• Blond is de benaming voor een lichte haarkleur. Blond haar heeft (licht)gele, goudachtige en soms zelfs witte tinten. Wanneer ook sprake is van wat donkere, bruinachtige kleuren, wordt gesproken van donkerblond. Blondharigen (of blondines) zijn vooral te vinden in het noorden van Europa. In de Scandinavische ...

Toon uitgebreidere definities

• blondeerpoeder• blondheid• blondine• blondinegehalte• blondje

• donkerblond• witblond• vlasblond• vaalblond• stroblond• roodblond• platinablond• lichtblond• hoogblond• helblond• goudblond• asblond

blond (lichtgeel van haar)

Wat betekent blond?

'(van haar) met een gele kleur'

Hoe spel je blond?

blond spel je B L O N D

Zoek blond in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek blond op Google
Zoek blond op Woordenlijst.org
Zoek blond in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek blond op Wikipedia